Hoofdthema: Venetie / Techniek: Acrylverf op doek (3d)
Hieronder in het kort de opbouw van mijn schilderwerken
Fase 1).
Het canvas heb ik eerst zwart geschilderd om vervolgens de schets op te zetten met
vloeibare latex als tijdelijke maskeervloeistof. Aanbrengen van wat spetters om het
uiteindelijke eindresultaat een wat ouder en losser karakter te geven.
_____________________________________________________________________
Fase 2).
Bij de beschildering van het vooraf zwart bestreken canvas, werk ik bij aanvang van licht
naar donker. Maar eigenlijk nog steeds in de "middeltonen" blijvend. Dit om het eerste
zoeken naar goede en juiste schaduwwerkingen in de vlakverdeling te vinden om de
enkele elementen los te maken. Diepte creeren.
_____________________________________________________________________
Fase 3).
Al wat meer extreme licht/donker nuances in de toonwaardes en details aangebracht.
Ook de enkele kleurstellingen wat dieper uitgewerkt waarbij ik de verf zeer dun
aanbreng (bijna zoals bij het glaceren) om toch de transparantie van de zwarte
onderschildering niet verloren te laten gaan. Daardoor gaat het werk een wat oudere
uitstraling krijgen, hetgeen juist zo bij dit thema past. In deze fase ga ik de
wisselwerking aan van licht naar donker en van donder naar licht met behoud van de
reeds staande eerder geschilderde middeltonen.
______________________________________________________________________
Fase 4).
Bij de schets opgebrachte en als rubberachtige opgedroogde latexlaag en spetters
worden er weer van afgeschraapt, waardoor de zwarte onderschildering in de belijning een
hele verrassende en grillige openheid geeft. Het zwart komt weer naar voren.
Deze speelse lijnvoering geeft het werkstuk de kracht.
Nog even her en der de hoge lichten versterken en met zwarte acryl indien nodig wat extra
lijnen en of vlakken aanbrengen ter versterking.
______________________________________________________________________
Dan komt eigenlijk de moeilijkste fase.
Wanneer mag het werkstuk af zijn ?
Omdat ik bewust compleet uitgewerkte details wil vermijden (en dat als van nature perfectionist) moet ik mijzelf dwingen om te
mogen zeggen; "Het is goed zo" .
Want ik wil een impressie schilderen en juist zoveel mogelijk ruimte aan de toeschouwer geven voor eigen invullend vermogen toe te
voegen bij de aanschouwing. De hersenen vertalen en vullen de niet altijd aanwezige details van zelf wel aan als verbeelding dat het er is.
Dat maakt het werk juist ook extra interessant en blijvend boeiend.
_________________________________________________________________________________________________________________
Opdrachten:
In bovenstaand omschreven techniek, schilder ik ook in opdracht voor een door u gewenst thema n.a.v. toegestuurde foto.