Techniek:
Een schildertechniek die ik vooral bij de verstilde stadsgezichten toe pas, is mijn eigen doorontwikkelde vernieuwende schildertechniek op vooraf zwart bestreken canvas.
De opzet van de schets (met pastelpotlood), heb ik vervolgens met vloeibare latex als tijdelijke maskeerlaag aangebracht.
Na de beschildering wordt de als rubberachtige opgedroogde latexlaag er weer afgeschraapt, waardoor de zwarte onderschildering in de belijning een hele verrassende, grillige openheid geeft.
Deze speelse lijnvoering geeft het werk zijn extra kracht en blijvende spanning.
Dan komt altijd weer de vraag wanneer het werkstuk af mag zijn ?
Omdat ik bewust uitgewerkte details wil vermijden (en dat als van nature perfectionist) moet ik mijzelf dwingen om te mogen zeggen; "Het is goed zo". Want ik wil een impressie schilderen en juist zoveel mogelijk ruimte aan de toeschouwer geven voor eigen invullend vermogen. De hersenen vertalen en vullen de niet aanwezige details van zelf wel aan als verbeelding dat het er is.
Dat maakt het werk juist ook extra interessant en blijvend boeiend.
