Verstilde stadsgezichten . . .
Na jaren figuratief werk gemaakt te hebben, ben ik momenteel druk bezig met verschillende themawerken waarbij architectonische details, gebouwen, straatbeelden e.d. mijn aandacht heeft.
Iedere keer weer, als ik in de oude steden/dorpen vertoef, voel ik een dialoog met deze oude gebouwen die mij gelijk als huisvriend hun ziel en zaligheid willen vertellen. Ik kan er uren al luisterend rondlopen en dan willen ze nog op de foto ook!
Uit neerbuigend respect voor hun ouderdom doe ik dat dan gewillig om ze vervolgens in mijn atelier verder uit te werken op het schildersdoek.
De gehaaste "blindgangers" als rondrennende personen die slechts eendaagse figuranten zijn, laat ik bewust in mijn schilderijen weg. Zij hebben geen enkele toevoegende waarde temeer zij ook veelal de gesmoorde schreeuw van de gebouwen niet horen.
Door deze "verstilde" weergave, komen de gebouwen weer even terug in de tijd toen men zelfs een groet aan hun uitbracht bij het voorbij lopen.
Even terug in de tijd?
In ieder geval een beeld waarin in mij thuis voel.